บางคนคงคิดว่า โห... ส้มโอโชคดีจัง ฟินมากๆ ได้เจอน้องคุณตลอด ได้ใกล้น้องคุณตลอดเลย จริงๆแล้ว กว่าจะได้เจอน้องแบบนั้น ก็ต้องมีพยามเป็นแรงพลักดันเหมือนกันนะคะ ทุกอย่างไม่ใช้เรื่องง่ายๆ ยิ่งเป็นคำว่านิชคุณแล้วด้วย... คำว่า "ยาก" มารออยู่ตรงหน้าเลยคะ
คนที่เป็นแฟนคลับน้องคุณคงทราบ และเข้าใจดีว่า การที่จะได้เข้าใกล้น้องคุณนั้นไม่ใช่เรื่องง่ายเลยจริงๆ ทั้งบอดี้การ์ด ทั้งเวลา ทุกอย่างถูกกำหนดอย่างรัดกุม
งานพัทยามิวสิคเฟสติวัลก็เช่นกัน เป็นบทเรียนแห่งความพยามที่ตั้งใจแล้ว พบกับความผิดหวังที่ไม่อยากให้เกิดขึ้น และสิ่งที่เกิดขึ้นก็เป็นอุปสรรคที่ตัวเองไม่สามารถเปลี่ยนแปลงอะไรได้เลยด้วย เวลา 1 เดือนกับการเฝ้ารอ วันนี้เสียใจมากๆจิงๆคะ...
ข่าวออกมาว่า น้องคุณจะมาพัทยามิวสิคเฟสติเวิล ส้มโอตามข่าวตลอดว่าน้องคุณจะขึ้นเวทีไหน แต่ทางการท่องเที่ยวพัทยาเอง ก็ยังไม่สามารถตอบได้ด้วยซ้ำในช่วงแรก เพราะเหตุจากการที่เลื่อนงานมาช่วงสิ้นเดือน ทำให้เกิดการเตรียมงานใหม่ในหลายๆอย่าง
ติดต่อไปๆมาๆ ทางแกรมมี่ ไม่ทราบด้วยซ้ำว่านิชคุณจะมาเปิดงาน "อ่าว นิชคุณจะมาหรอคะ?" ตึ่ง!! ซะงั้น ....ถ้าเช่นนั้นน้องคุณคงมาจากทางการท่องเที่ยวที่พัทยาได้เชิญมา..และได้บทสรุปก่อนวันงานที่จะเกิดขึ้น ว่าน้องคุณ ขึ้นเวทีสีชมพู หน้าโรงแดมดุสิตคะ และพักที่โรงแรมดุสิตคะ เอาหล่ะ พร้อม!! ^_^
ณ วันงาน....
ตื่นเต่เช้า อัพสวย วันนี้จะไปหาน้องคุณ ทวิตหาน้องคุณ
@khunnie0624 วันนี้ไม่ไปรับที่สนามบินนะ เจอกันวันงานตอนเย็นนะคะ ^_^
แปลงร่างเป็นกระต่าย โดดไปหาน้องคุณดึ๊งๆ
ก่อนอื่นไปซื้อเสื้อให้น้องคุณก่อนที่วังหลังคะ เคยจำได้ว่ามีเสื้อแบบที่ต้องการขายอยู่ คิดว่าน้องน่าจะชอบก็เลยรีบแจ้นออกไปหาซื้อให้ก่อนเลย.. แล้วก็ได้ตามใจหวังเลยคะ ^_^
ก็รีบเข้าทีทำงานมาจัดการเรื่องงาน แต่โชคดีมากๆ ที่ไม่มีอะไรให้จัดการนัก อยู่ถึง 10 นาทีก็รีบแจ้นกลับมรอที่บ้าน เพื่อคุณแฟนมารับเข้าพัทยาคะ
ผู้ร่วมเดินทางครั้งนี้ มีทั้งหมด 5 คนคะ ซึ่งแฟนส้มโอจะต้องเข้ามาจากราชบุรี
15.30 น. คุณแฟนมาถึงรับที่หน้าบ้าน
16.30 น. วนรถไปรับพี่ชายกับแฟนพี่ชายที่เดอะมอลล์งาม จอดรอ...และรอ
17.30 น. ล้อหมุนออกจากเดอะมอล์งาม
ขึ้นทางด่วน.......นี่!! ทางด่วนหรอเนี๊ยะ!!! รถติดมากคะ เพราะว่าเป็นวันศุกร์แห่งชาติ ติดแบบ ไม่ขยับเลยคะ ใจเริ่มร้อนรน และโลเล แต่ไม่เป้นไร น้องคุณขึ้นเปิดงาน 20.00น. ยังทัน..
18.00 น. คุณเพื่อนสองโทรมา แกๆ อยู่ไหนแล้ว ฉั้นไปด้วย และรับตรงบางนานะ ((โอเค))
---รถยังคงกระดึบๆ ต่อไป---
19.00 น. ขับรถเลยสอง ณ จุดที่นัดหมาย จึงจอดรถที่ปั๊ม รอสองนั่งแท๊กซี่ตามมา ณ จุดที่เลย
19.30 น. ------ เพิ่งเข้าบางแสน-------เจออุบัติเหตุระหว่างทางรถติดหนักกว่าเิดิม---+++
20.00 น. น้องคุณยืนรออยู่ข้างเวทีกำลังรอขึ้นเวที.... ส้มโออยู่บนรถ ยังคงติดอยู่ ณ บางแสน
20.20 น. พูดกับสองว่า นี่ไม่ใช่ว่าฉันเปิดทวิตแล้วเจอรูปน้องคุณเปิดงานจุดพลุปุ๊งๆนะ และเมื่อเปิดทวิตขึ้น.....เจอน้องคุณขึ้นเปิดงานและจุดพลุ.....นิ่ง...... จบ
แค่นั้นแหละคะ ทุกอย่างเกิดจากอะไร?? ไม่รู้?? งง?? สับสน ที่เราพยามมาทั้งเดือนเพื่อที่จะได้ใกล้น้อง..น้ำตาไหล ความพยามทั้งหมด ความคิดถึงที่เฝ้ารอ พลังพรูร้องไห้ไม่หยุด เงียบกันทั้งรถ...
สอง : ไม่เป็นไรนะแก เดี๊ยวน้องมันก็มาอีก...
(((นี่ถ้าเราเร็วกว่านี้สักหน่อย ป่านนี้ คงได้ไปยืนอยู่ข้างๆน้องคุณแล้ว ได้คุย ได้ดูน้องยิ้มใกล้ๆ)))
หงุดหงิดที่สุด สมองจะระเบิด รถก็ยังคงติดตอไป
เพราะการเดินทางครั้งนี้ส้มโอไม่เดินทางไปคนเดียว จึงเกิดความเกรงใจคนอื่นๆที่มาด้วย พวกเราออกมา ยังไม่มีใครได้กินข้าวเลยสักคน ก็เลยเงียบไม่อยากบอกว่าตามไปส่งน้องที่สนามบินได้ไหม ส่วนเพื่อนสองลงที่พัทยาและเปลี่ยนคันไปกับเพื่อนๆที่ตามไปส่งน้องที่สนามบิน
ส้มโอกับพี่แหละแฟน ก็ไปนั่งกินข้าวริมทะเล มันไม่ได้อร่อยเลย และร้องไห้ตลอดเวลา ใครไม่เป็นส้มไม่มีวันเข้าใจหรอก กับการพยามจะเข้าใกล้ตัวน้อง กับการเฝ้ารอน้องมามันเหนื่อยแค่ไหน
สุดท้ายแล้วก็พูดออกมา ขอตามไปส่งน้องคุณที่สนามบินได้ไหม.. ทุกคนไม่พูดอะไร แต่เรียกคิดเงินแล้วรีบขับรถตามไปทันที ((อยากขอบคุณแฟน และพี่ชายส้มโอมากๆ ที่ทำให้ส้มโอขนาดนี้ ทั้งๆที่มันดูไร้สาระ และบ้ามากมาย แต่ทั้งสองคนรู้ดีว่ามันสำคัญกับจิตใจส้มโอ ขอบคุณนะคะ)) ฉั้นจะต้องเอาเสื้อตัวนี้ ไปให้น้องคุณให้ได้!!!
และแล้วจากบนโทล์เว รถวีออสคันเล็ก ลมบนโทลเวย์แรง ขับเร็วไม่ได้ ขับได้แค่ 100 เีดียว แต่คราวนี้มอเตอร์เวย์ ไม่มีลม จัดเต็ม 150 คะ
โทรหาพี่แนน และสอง ที่อยู่ทีสนามบินว่าน้องคุณมาหรือยัง ทั้งสองคนบอกว่ายังแต่ใกล้แล้ว... ในใจ หวัง... มันต้องทัน....
แต่ความรู้สึกดีขึ้นทีเมื่อ.... พี่ปลาย น้องหลิว น้องมายด์ พี่นุ่น และอีกหลายคนรู้ว่าส้มโอตามไม่ทัน ช่วยกันทวิตบอกน้องคุณ อย่าขับเร็ว พี่ส้มกำลังตามไป พี่ปลายบอกเกทประตูว่าน้องจะเข้าประตูไหน ทุกคนร่วมอยู่ในเหตุการณ์และลุ้นตลอดเวลา ขอให้ส้มโอไปทัน...
แต่วันนั้น ดวงคงไม่มีสำหรับเรื่อน้องคุณเลยคะ ก็ไม่ทันเหมือนเดิม ทุกๆคนในทวิตช่วยกันปลอบส้มโอส้มโอเสียใจที่ไม่ได้เจอน้องคุณนะ แ่ต่ส้มโอรู้สึกดีมากๆที่ครอบครัวใหญ่ของน้องคุณ ครอบครัวนี้น่ารักจังเลย... หลายๆคำพูด เปลี่ยนจากน้ำตาเป็นรอยยิ้ม และเสียงหัวเราะ....
แต่ส้มโอก็ยังคงรับไม่ได้นะ ถ้าจะเสพเีรื่องน้องคุณงานนี้ไม่ได้เลย เห็นรูปก็ยังไม่ได้คะ เหมือนไม่อยากรับรู้ แต่สุดท้ายก็หนีไม่พ้นอยู่ดี555+ ทั้งทวิตเตอร์ เฟสบุ๊ค ไปทางไหน เห็นหน้าน้องคุณสลอนเลย สุดท้ายก็เลย เสพไม่หยุดไปแทนเลยคะ 55555+
มันเหมือนจะเป็นวันที่น่าเศร้าและผิดหวังนะ แต่ส้มว่า...มันคุ้มออกที่ได้เจอมิตรภาพดีๆ เนอะ! ^.~
ปล. และแล้วเสื้อตัวนี้ก็ถึงมือน้องคุณ โดยคุณแม่น้องคุณนั่นเองคะ แต่ึคุณแม่แอบบอกว่า น้องไม่ใส่หรอกนะลูก เพราะตัวมันใหญ่ XL น้องใส่แค่ M กับ L เท่านั้น... ว้า...ไอ้เราเห็นเล่นกล้ามก็เลยซื้อเผื่อตัวใหญ่ไว้ก่อน งั้นให้น้องเก็บเป็นที่ระลึกละกันนะคะคุณแม่ ^_^
ไม่มีความคิดเห็น:
แสดงความคิดเห็น